Praktijkverhalen

Ten onrechte beboet

Ten onrechte beboet

Enigszins verhit meldt mevrouw Rap zich op mijn kantoor. Ze is een goede bekende; regelmatig treffen we elkaar op het plaatselijke terras en ze is een trouwe bezoeker van festiviteiten in onze stad.

Ze wappert met een brief met het bekende logo van het Centraal Justitieel Incassobureau, belast met het incasseren van geldboetes in het kader van verkeersovertredingen. Nu weet ik dat mevrouw Rap regelmatig post ontvangt van deze instantie en dat dit thuis leidt tot discussies. Haar echtgenoot is een bedeesde chauffeur, terwijl mevrouw graag de rechterpedaal stevig ingedrukt houdt. Ik was onlangs nog getuige van een discussie tussen beiden naar aanleiding van een bekeuring ter ere van een snelheidsovertreding van 12 kilometer per uur. Meneer Rap beargumenteerde dat het 1) zonde van het geld was, 2) iedereen in Nederland weet dat de politie niks beter te doen heeft dan bekeuringen uitdelen en je dus makkelijk het haasje bent en 3) hij zich zorgen maakt dat ze een verkeersongeval zou krijgen. Hij zou niet willen dat zijn vrouw iets overkwam. Door deze laatste toevoeging beloofde mevrouw Rap natuurlijk graag verbetering in haar rijgedrag. Ze verexcuseerde zich echter meteen door te zeggen dat ze met haar bolide makkelijk een paar kilometer te hard reed en dat 50 kilometer per uur echt een slakkengangetje lijkt.

Het leek erop, gezien de envelop