Praktijkverhalen

Geluk bij een ongeluk

Geluk bij een ongeluk

Wanneer ik mijn kantoor ’s ochtends vroeg binnenstap, zie ik al een mevrouw bij de balie staan. Het blijkt mijn eerste afspraak van vandaag te zijn. Ze heeft zich zichtbaar goed voorbereid op het gesprek, want onder haar arm houdt ze stevig een dik dossier geklemd. Ik herken direct de grote envelop waarin het ziekenhuis röntgenfoto’s meegeeft. Ik weet onmiddellijk weer met welk verzoek deze cliënte een afspraak plande.

Ik nodig haar uit mij te volgen naar mijn kantoor. ‘Ik meld maar meteen dat mijn man er niet bij kan zijn, want die ligt nog steeds de meeste tijd op bed’, valt ze met de deur in huis. ‘U weet wel, zijn hele knie lag aan duigen. Inmiddels is de knie wel weer rechtgezet, maar hij mag hem nog niet al te veel belasten.’ Ik vraag hoe het met hem gaat en of de pijn al iets is afgenomen, omdat ik me herinner dat tijdens ons eerste gesprek er sprake was van behoorlijke klachten. ‘Nou, snuift ze, ik denk dat het wel weer stukken beter zal zijn. Maar ja, u kent mannen, als ze wat mankeren zijn het net kleine kinderen. Ik heb bijna een dagtaak aan zijn verzorging. Niet dat ik me hier wil beklagen hoor, maar het is ook wel een heel gedoe. En ja, we heten dan wel Geluk, maar mijn man is eigenlijk een echte pechvogel. Toen de kinderen klein waren, gebeurden er ook steeds ongelukjes. Niet met de kin